Relacja z wycieczki członków SITPChem

Celem kolejnej wycieczki z SITPCh-em była Szwajcaria Saksońska i Czeska – kraina niesamowitych formacji skalnych, lasów i zamków. To wszystko opasane wstęgą Łaby – z wysokości skał oraz okien autobusu – piękną, w rzeczywistości podobno nienajczystszą.

Tym razem wyjechaliśmy z Płocka bardzo wcześnie, już przed godziną 4 rano, zmierzając w kierunku Miśni, gdzie zwiedziliśmy najstarszą w Europie Manufakturę Porcelany.

Pomimo nowoczesnej technologii i ogromu różnych towarów, miśnieńskie porcelanowe cudeńka robią wrażenie – ręcznie robione figurki, białe lub zdobione delikatne naczynia. Oprócz delikatności samej porcelany, zachwycała również zręczność rąk wykonawców, co mogliśmy podziwiać podczas zorganizowanych warsztatów.

Kolejny etap podróży to zwiedzanie zamku w Moritzburgu, letniego pałacu na wyspie. Piękne, bogate wnętrza, trofea myśliwskie i stoły przygotowane na huczne uczty z wykorzystaniem porcelanowej zastawy, świadczyły o zamożności dynastii Wettyngów.

Następnie wróciliśmy do Czech, na nocleg w hotelu, poprzedzony obiadokolacją w oddalonej o około 1 km restauracji. Tym razem nie było wieczoru z tańcami, gdyż czescy organizatorzy nie widzieli takiej możliwości, a było to niestety, złamaniem naszej dotychczasowej, wieloletniej tradycji wycieczek z SITPChem.

Drugiego dnia wycieczki, po śniadaniu pojechaliśmy do Parku Narodowego do Hrenska. Naszym celem była Brama Pravcicka – malowniczy skalny łuk, do którego wspinaliśmy się w deszczu. Piękny widok, w pełni zrekompensował nam mozolną wspinaczkę w deszczową pogodę.

Kolejną atrakcją, którą zwiedziliśmy było Bastei – formacja niesamowitych, bajecznych skał, połączonych mostem o długości 76,5 metra spoczywającym na 7 kamiennych łukach, z którego roztaczał się wspaniały widok na rezerwat i całą okolicę.

Miasteczko Decin to kolejny etap zwiedzania, gdzie odwiedziliśmy zamek, z pięknym wjazdem na dziedziniec, po którym spacerowały dumnie pawie. Sam zamek nie był zbyt interesujący, pomijając jego ciekawą bryłę i imponujący podjazd. Wszystkie zaplanowane atrakcje były zamknięte, więc jedynie przećwiczyliśmy nogi długim spacerem. Rynek również nas nie zachwycił – brak kolorowych ogródków i pomimo sobotniego popołudnia – pustki na ulicach. Kolejna obiadokolacja i nocleg w tym samym hotelu.

Niedzielę zaczęliśmy od zwiedzania twierdzy Konigstein – wielkiej atrakcji regionu, niegdysiejszej niezdobytej warowni, zajmującej całe rozległe, skaliste wzniesienie.

Zamek-twierdza, obejmuje około 50 obiektów, w tym budynek studzienny ze studnią o głębokości 152 m, zbrojownie, zamki Magdaleny i Fryderyka, pozostałości największej beczki na wino, koszary, kościół – długo można wyliczać. Twierdza została zamieniona na wspaniałe muzeum, jednak zabytkowe obiekty i wystawy zdecydowanie przegrały z widokami, jakie oferował spacer wzdłuż murów obronnych. Wkomponowane w urwiste skały mury, kamienne bramy i tarasy, elementy starych umocnień – i to wszystko otoczone w dole żywą zielenią i zakolem Łaby – widok wart zapamiętania – może ponownych odwiedzin.

Region zdecydowanie obfituje w zamki – kolejny obiekt jaki zwiedzaliśmy to Stolpen. Zamek jest znany głównie dzięki hrabinie Cosel, faworycie króla Augusta II Mocnego, która za swoje ambicje polityczne była tam uwięziona przez prawie 50 lat. Sam zamek obecnie jest w dużej części ruiną , zachowała się głównie wieża zamieszkiwana niegdyś przez hrabinę. Zamek jest także ciekawy ze względów geologicznych, wzgórze na którym stoi stanowi zamknięcie niegdysiejszego wulkanu, którego pozostałości w postaci bazaltowych słupów są widoczne na całym wzgórzu.

Zmęczeni, ale zadowoleni wróciliśmy do Płocka w późnych godzinach nocnych, dyskutując – a dokąd następnym razem ?

Zarząd Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego Oddział w Płocku serdecznie zaprasza na uroczyste spotkanie z okazji

60 lecia  Oddziału SITPChem w Płocku

które odbędzie się w dniu 22 listopada  2024 r. w godz. 18.30-1.00 w restauracji Amore Residence ul. Traktowa 12 w Płocku

Zapisy przyjmujemy do 8.11. 2024 r za wpłatą 50 zł/członek SITPChem, osoby niezrzeszone 250 zł/osoba

Zapisy przyjmują:
Barbara Markiewicz         bud CBR, pok. 1068
Henryka Kępczyńska       Budynek BHP pok. 33
Anna Kępczyńska             bud. 01, pok. 120

Zapraszamy!

Starym zwyczajem, dla pokrzepienia ducha i ciała członków Stowarzyszenia, Zarząd Oddziału zorganizował dla członków i sympatyków SITPChem coroczne Seminarium. Miało ono miejsce 2 grudnia 2022 roku w Restauracji Osiedlowa przy ul. Miodowej 8 w Płocku.

Tym razem Seminarium miało wyjątkowo uroczysty charakter, gdyż zaszczycili nas swoją obecnością znamienici goście – Prezes Oddziału Głównego SITPChem – Jerzy Klimczak oraz Sekretarz Generalny – Stanisław Oczkowicz.

Goście przed rozpoczęciem Seminarium, zwiedzili, w towarzystwie Prezesa Płockiego Oddziału Arkadiusza Kamińskiego zarówno Płock jak i Zakład Główny PKN ORLEN.

Po oficjalnym powitaniu i przedstawieniu gości, zgodnie z zaplanowaną agendą spotkania, wygłoszone zostały 2 niezwykle ciekawe referaty:

1. z obszaru Biura Bezpieczeństwa i Higieny Pracy pt. „Badania kultury i klimatu bezpieczeństwa pracy w PKN ORLEN S.A.”. Referat wygłoszony został przez Zbigniewa Stępnia i Annę Banaśkiewicz – Atlak.
2. z Biura Technologii Wodorowych i Paliw Syntetycznych „Grupa ORLEN – lider we wdrażaniu mobilności wodorowej w Europie Środkowej – Strategia wodorowa PKN ORLEN”, wygłoszony przez Jakuba Lubińskiego.

Strategia zakłada działania w zakresie gospodarki wodorem do roku 2030, tym niemniej już teraz PKN może się pochwalić:

• pierwszym polskim hubem wodorowym o jakości automotive w Trzebini
• mobilną stacją ładowania wodoru na potrzeby transportu miejskiego w Krakowie
• laboratorium wodorowym do badań jakości automotive – badania wg normy ISO 14657 Grade D, z możliwością badania jednych milionowych poziomu zanieczyszczeń (ppb).

Obecnie wiele się dzieje w temacie wodoru, między innymi trwają prace nad uruchomieniem lokomotywy wodorowej, powstają kolejne huby wodorowe (Włocławek, Katowice i Poznań) oraz planowane są kolejne nowe stacje ładowania wodorem.

Plany do roku 2030 obejmują 57 stacji ładowania wodorem w Polsce, 28 w Czechach i 26 na Litwie, przy czym wodór będzie pochodzić z:

1. istniejących źródeł przy zakładach produkcyjnych
2. elektrolizerów zasilanych z OZE na morzu oraz na lądzie
3. przetwarzania odpadów komunalnych do wodoru.

Po części oficjalnej przyszedł czas na zabawę przy muzyce i smacznych przekąskach. Muzyka serwowana przez DJ, różnorodny catering oraz spotkania z przyjaciółmi i znajomymi złożyły się na świetną zabawę do późnych godzin nocnych.

W dniach 9 – 11 września 2022 roku odbyła się wycieczka zorganizowana przez płocki Oddział Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego – tym razem w okolice Kazimierza Dolnego i Sandomierza. Podobnie jak poprzednio, wyjechaliśmy w piątek rano, planując powrót w niedzielny wieczór. Po kilkugodzinnej, wesołej podróży autokarem, zajechaliśmy do Kazimierza.

Wg opinii przewodnika, miasto to ze względu na położenie na wzgórzach można przyrównać do małego Rzymu. Jeśli tak – to bardzo małego, natomiast wszystko tam położone jest na wzniesieniach, których pokonanie dało niektórym solidnie w kość. Obejrzeliśmy szereg historycznych spichlerzy, obecnie pełniących głównie funkcje hoteli i pensjonatów, odwiedziliśmy też bulwary nadwiślańskie. Zwiedzaliśmy Rynek z charakterystyczną studnią, oglądaliśmy zabytkowe budynki, w tym szczególnej urody kamienicę pod św. Mikołajem i Krzysztofem – to wszystko okraszone galeriami sztuk, obrazami i straganami z kolorowymi pamiątkami. Weszliśmy na Górę Trzech Krzyży, upamiętniającą ofiary zarazy, z piękną panoramą widokowa na całe miasteczko oraz na Basztę – kamienną, cylindryczną budowlę, datowaną na XII – XIII wiek. Okolica obfituje w wąwozy, przeszliśmy jeden z nich – Wąwóz Korzeniowy, zwany inaczej Wąwozem Śmierci z racji położenia pomiędzy cmentarzami. Część uczestników wybrała następnie wędrówkę do Albrechtówki i Męćmierza, tj. do kolejnego punktu widokowego, pozostali spędzili czas wolny w Kazimierzu. Pierwszy dzień zakończyliśmy kolacją połączoną z muzyką i tańcami.

W sobotę, po smacznym śniadaniu, pojechaliśmy do Sandomierza. Zgodnie z programem, zwiedziliśmy Rynek z Ratuszem, urocze uliczki, gotycką katedrę, a przede wszystkim podziemną trasę turystyczną, zbudowaną z XV-XVI wiecznych lochów i piwnic kupieckich. Obejrzeliśmy też Collegium Gostomianum (obecnie szkołę średnią), Dom Długosza (pełniący funkcje Muzeum Diecezjalnego) i Zamek Królewski (obecnie Muzeum Zamkowe). Po wejściu na ostatnią z bram miejskich, bramę Opatowską, podzieliliśmy się i część odwiedziła Wąwóz Jadwigi, a pozostali postawili na indywidualne zwiedzanie Sandomierza i czas wolny.

W hotelu, oprócz kolacji czekały nas jeszcze niesamowite emocje związane z półfinałami Mistrzostw Świata w siatkówce mężczyzn oraz pojedynkiem Igi Świątek z Tunezyjką Ons Jabeur w finale US OPEN. Wspólne kibicowanie naszej drużynie, w pojedynku z Brazylijczykami oraz polskiej tenisistce pozostanie w naszej pamięci na długo. I to jeszcze nie koniec – po zwycięskim dla Polaków meczu, w świetnych humorach, opowiadaliśmy sobie dowcipy i tzw. kawały, wzbudzając salwy śmiechu. Trzeba przyznać, że wśród nas objawili się prawdziwi mistrzowie dowcipu, sypiąc anegdotami jak z rękawa.

Kolejny, ostatni już dzień to wizyta w niesamowitych ruinach Zamku Krzyżtopór w Ujeździe, rezydencji pałacowej z XVII wieku, wybudowanej przez rodzinę Ossolińskich. W swoim czasie, przed budową Wersalu, była to największa budowla pałacowa w Europie. Pałac wbudowany w fortyfikacje – jeszcze dziś robi wrażenie, dając pojęcie jak mógł wyglądać w pełnej krasie. Ostatnim punktem programu było zwiedzanie Krzemionek Opatowskich – rezerwatu archeologicznego UNESCO z największym w Europie zespołem neolitycznych kopalni krzemienia pasiastego. Krzemień pasiasty to bogactwo tych ziem, znajdujący zastosowanie do wyrobu biżuterii a w przeszłości jako twardy materiał na narzędzia.

Zgodnie z przewidywaniami, w godzinach wieczornych wróciliśmy do Płocka, pełni wrażeń i snując plany przyszłych wycieczek.

BM

Wychodząc naprzeciw wnioskom wniesionym przez Członków Stowarzyszenia na Walnym Zjeździe sprawozdawczo-wyborczym oddziału, przedstawiciele Zarządu płockiego oddziału SITPChem:

Prezes oddziału płockiego – Arkadiusz Kamiński

Vice Prezes  – Anna Kępczyńska

Członek Zarządu – Barbara Markiewicz

spotkali się z Członkiem Zarządu ds. Operacyjnych PKN ORLEN S.A p. Józefem Węgreckim.

Głównym celem spotkania było omówienie możliwości współpracy pomiędzy Stowarzyszeniem  a PKN ORLEN S.A.

Po przedstawieniu przez prezesa Kamińskiego zakresu działalności i krótkim wprowadzeniu (o charakterze technicznym oraz kulturalno–rozrywkowym), omówieniu sposobów funkcjonowania, finansowania oraz organizacji SITPChem w skali kraju oraz oddziału płockiego, dyskusja rozwinęła się w kierunku możliwości współpracy pomiędzy stronami. Zwrócono uwagę na fakt, że mimo działania na rzecz PKN, stowarzyszenie nie otrzymuje wsparcia finansowego z Koncernu.

Organizacyjnie partnerzy stanowią dwa podmioty, natomiast personalnie Oddział płocki SITPChem składa się w głównej mierze z pracowników PKN ORLEN oraz z sympatyków Stowarzyszenia – tutaj zaliczamy głównie rodziny pracowników oraz emerytów.

W czasie dyskusji wskazano potencjalne kierunki współpracy:

• pomoc PKN ORLEN  przy  organizacji zwiedzania Zakładu Produkcyjnego w Płocku z zapewnieniem merytorycznych przewodników;
• wsparcie przy organizacji wycieczek i zwiedzania obiektów powiązanych z branżą naftową, w tym  nowoczesnych obiektów energetycznych stanowiącej obecnie majątek Grupy ORLEN;
• wzajemny udział w wydarzeniach technicznych typu konferencje i sympozja, ze  zwróceniem uwagi na obopólne efekty wizerunkowe, np. (banery reklamujące na zebraniach ogólnokrajowych i wewnętrznych);
• szerszy udział i zaangażowanie pracowników PKN (szczególnie kadry kierowniczej) w spotkaniach łączących prelekcje techniczne z rozrywką oraz wyjazdach do teatrów i na koncerty, kręgle i spotkania integracyjne przy muzyce.

Spotkanie odbyło w miłej atmosferze, obie strony podkreśliły konieczność integracji, chęć współpracy i wzajemnego promowania wizerunkowego.

W dniach 19-20 października br. w Warszawskim Domu Technika NOT odbyły się obrady XXXII Walnego Zjazdu Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego, w których wzięło udział pięcioro Delegatów z płockiego Oddziału: Arkadiusz Kamiński, Jolanta Chudzik, Henryka Kępczyńska, Emilia Zemło oraz Bogusław Łań.

Po otwarciu zjazdu przez ustępującego Prezesa Jerzego Klimczaka został zaprezentowany porządek obrad. Po wyborze przewodniczącego Zjazdu rozpoczęła się dyskusja nad sprawozdaniami ustępującego Zarządu, Komisji Rewizyjnej, Głównego Sądu Koleżeńskiego.

Do prac Zarządu w nowej kadencji został zgłoszony i wybrany większością głosów Delegatów nasz Kolega prof. dr hab. inż. Arkadiusz Kamiński. Przy tej okazji gratulujemy Koledze Arkowi wyboru do władz Stowarzyszenia i życzymy owocnej pracy i sukcesów w pełnieniu funkcji Członka Zarządu Głównego SITPChem.

Na Członka Głównego Sądu Koleżeńskiego został wybrany Prezes zaprzyjaźnionego Oddziału SITPChem we Włocławku – Piotr Antecki. Gratulujemy.

Wychodząc naprzeciw konieczności dostosowania Statutu SITPChem do obowiązującego prawa, nasi Delegaci włączyli się w prace nad jego zmianami. Uczestniczyli również aktywnie przy formułowaniu wniosków do Uchwały XXXII Walnego Zjazdu SITPChem.

Ponadto, pozytywnie rozpatrzono wniosek SITPChem Płock w sprawie zmiany wysokości składek członkowskich przy niezmienionej wysokości składki odprowadzanej do Stowarzyszenia.

W celu dalszego rozwoju całej organizacji stwierdzono potrzebę naboru nowych członków i prowadzenia działań na rzecz zainteresowania działalnością SITPChem szerokiej grupy osób, m.in. poprzez organizowanie konferencji o tematyce dotyczącej pakietów legislacyjnych, klimatu i energii, gospodarki obiegu zamkniętego oraz innych spotkań.

Warto nadmienić, iż 2 grudnia 2022 płocki Oddział SITPChem zaplanował przeprowadzenie ciekawych wykładów tematycznych oraz spotkania koleżeńskiego przy muzyce, na które zostali zaproszeni Przedstawiciele Zarządu Głównego oraz Koledzy z Oddziału Włocławek.

Dnia następnego uroczystym wprowadzeniem sztandaru Stowarzyszenia przy dźwiękach mazurka Dąbrowskiego rozpoczęły się obchody Jubileuszu 95-lecia istnienia SITPChem.

Nowo wybrany Prezes Stowarzyszenia mgr inż. Jerzy Klimczak przywitał zaproszonych gości ze świata nauki, przemysłu, organizacji i wydawnictw branżowych. Były wystąpienia zaproszonych gości, liczne gratulacje, a także z tej okazji był odczytany uroczysty adres od Przemysława Czarnka Ministra Edukacji i Nauki.

Był również tort jubileuszowy, a za kolejne lata owocnej współpracy tradycyjny toast wzniesiony lampką szampana. Całość uświetnił koncert fortepianowy.

Walny Zjazd SITPChem

Stęsknieni kontaktów międzyludzkich i powrotu do normalności, po półtora roku ograniczeń związanych z pandemią, we wrześniu 2021 roku członkowie Stowarzyszenia wzięli udział w  kolejnej wycieczce – tym razem na Kaszuby. Standardowo – jak zwykle, wyjechaliśmy w piątek rano, z planem powrotu w niedzielę wieczorem.

Najpierw wzięliśmy kurs na Pelplin i znajdującą się tam Bazylikę Katedralna Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, jednej z największych w Polsce świątyń wybudowanych z cegły, dawnego klasztoru cystersów. Miasto małe, bazylika ogromna – jako pozostałość po minionych, lepszych dla miasteczka czasach.

Większość z nas kościoły i tym podobne obiekty zwiedza wg schematu – chwila religijnej refleksji, rzut oka na ołtarz, organy i ogólny wystrój. Tymczasem w Pelplinie warto wziąć przewodnika, który oprowadzi nas w ciągu kilku godzin, odkrywając wiele niespodziewanych detali, miejsc i historii.

Kolejny etap – to Kościerzyna, zwiedzanie  rynku miasta, starówki, Pomnika Remusa i  Muzeum Ziemi Kościerskiej , w tym Muzeum Akordeonu i  Muzeum Kolejnictwa.  Odwiedziliśmy jeszcze Stary Browar Kościerzyna, jednak wrażenia z wizyty były podzielone – jednych ujęła wylewność i elokwencja wiekowej przewodniczki, inni próżno doszukiwali się śladów starego browaru, po którym została jedynie teoria i zdjęcia.

Następny  dzień rozpoczęliśmy od zwiedzania Żywego Muzeum Ceramiki Kaszubskiej w Chmielnie. Kto chciał mógł własnoręcznie stworzyć własne naczynie na kole garncarskim – rewelacja, zaskoczenie miłym dotykiem aksamitnej gliny, jej poddawaniem się naszemu dotykowi i ostatecznemu efektowi, czyli uzyskanemu naczyniu, które pomimo braku wypalenia wyglądało bardzo profesjonalnie.

Przemieściliśmy się następnie do Kartuz, uważanych za stolicę Kaszub, gdzie zobaczyliśmy Kolegiatę pod wezwaniem Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny- najlepiej zachowany kościół zakonu kartuzów na ziemiach polskich. Kartuzi to  katolicki zakon o wyjątkowo surowej regule – od którego pochodzi nazwa miasta.

Kaszuby są piękne, ale dla dzisiejszego wszędobylskiego turysty  mogą okazać się zbyt ubogie w atrakcje – stąd Centrum Edukacji i Promocji Regionu w Szymbarku.

Czegóż tam nie ma – Najdłuższa Deska Świata, Największy Fortepian Świata, Dom do góry nogami, Muzeum Ciesielnictwa, Dom Sybiraka z łagrem, Dom Trapera Kaszubskiego z Kanady, Dom Powstańca Polskiego z Adampola, Bunkier Gryfa Pomorskiego, Pomnik Gryfa Pomorskiego, Dwór Salino – replika 300-letniego dworku, Kościółek Św. Rafała – wszystkie obiekty przeniesione lub odtworzone wg danych historycznych.

Wieczorem, po powrocie do hotelu – jak nakazuje SITPChem-owa tradycja – bawiliśmy się przy muzyce z DJ, z różnymi atrakcjami np. wykorzystaniem śmiesznych strojów.

Ostatni dzień wycieczki zaczęliśmy od pieszej wycieczki  po ścieżce przyrodniczej, z bogactwem naturalnej przyrody Wdzydzkiego Parku Krajobrazowego a następnie we wsi Wdzydze Kiszewskie zwiedziliśmy  najstarszy w Polsce skansen – Kaszubski Park Etnograficzny oraz ogromną wieże widokową – na szczęście z wejściem dla chętnych.

Do Płocka wróciliśmy w późnych godzinach wieczornych, z apetytem na kolejny wyjazd.

BM

Wycieczka do Berlina odbędzie się w dniach 17 – 19 maja 2019 roku. Lista uczestników zamknięta